Deze zomer heb ik een workshop "niveauschrijven" gevolgd bij Griet Cockaerts. Iets helemaal anders dan kaartjes maken en een leuke gelegenheid om een werk voor aan de muur te maken. Het principe: verschillende stukjes kalligrafie in laagjes op elkaar plakken.
Voor de verschillende onderdelen heb ik me laten inspireren door de vorm van onze eigen voordeur en ramen. Op deze foto kan je beter de verschillende niveaus zien:
Achter mijn keuze voor de ietwat vreemde tekst zit wel een verhaal. Toen we vorig jaar naar het begijnhof verhuisden, kregen we van mijn schoonvader de tekst van een gedichtje dat hij op de lagere school had moeten leren. Een tekst van een zekere Emiel Fleerackers in heel ouderwets Nederlands (het dateert blijkbaar al van het begin van de 20e eeuw). Hoewel het niet echt een juist beeld schetst van het leven van de begijnen, is het door de enorm ouderwetse taal op een manier toch een schattig gedichtje.
This summer I took a class with Griet Cockaerts, called "level writing". I took the occasion to make a piece of decoration for our home. The principle is simple: putting different forms in layers on each other. For the form of the different pieces I was inspired by our own front door and windows.
The text is a very old poem about beguins. I got the text from my father-in-law when we moved to the beguinage last year. When he was in primary school, he had to learn this poem by heart. It's written in a very old-fashioned kind of Dutch (it dates back to the beginning of the 20th century). It does not really give a realistic picture of the life of the beguins, but in a way, it's a cute poem because it is so extremely old-fashioned.
